Planujesz zakup ciągnika i zastanawiasz się, czy Ursus C-360 będzie dobrym wyborem do Twoich prac w gospodarstwie? Chcesz poznać dokładne dane techniczne, wymiary i osiągi tej maszyny, zanim podejmiesz decyzję? Z tego tekstu dowiesz się, jak zbudowana jest „sześćdziesiątka”, jakie ma parametry oraz czym różni się od nowszej C-360 II generacji.
Co wyróżnia Ursusa C-360?
Ursus C-360 to dla wielu rolników symbol lat 80. i 90. Wersja pierwszej generacji powstawała w Zakładach Mechanicznych Ursus w Warszawie od 1976 do 1994 roku, a łączna produkcja sięgnęła około 282 000 sztuk. Ten ciągnik zastąpił model C-355M i stał się jednym z najczęściej spotykanych traktorów średniej mocy w polskich gospodarstwach.
Maszyna zaliczana jest do klasy uciągu 0,9 i dobrze sprawdza się w typowych pracach polowych, transporcie oraz przy napędzie maszyn stacjonarnych. Wielu użytkowników podkreśla, że to konstrukcja prosta, łatwa w naprawie i tania w eksploatacji. Nic dziwnego, że nazwa „sześćdziesiątka” do dziś pojawia się w ogłoszeniach, dyskusjach na forach i rozmowach w gospodarstwach.
Jakie dane techniczne ma Ursus C-360 pierwszej generacji?
Klasyczna C-360 to ciągnik z napędem 4×2, przeznaczony głównie do prac w polu i lekkiego transportu. Producent wyposażył go w prosty, czterocylindrowy silnik wysokoprężny, nieskomplikowaną skrzynię biegów oraz podnośnik hydrauliczny o udźwigu wystarczającym do większości maszyn zawieszanych używanych w średnim gospodarstwie.
Silnik i osiągi
Pod maską klasycznej C-360 pracuje silnik S-4003. To jednostka wysokoprężna, czterocylindrowa, chłodzona cieczą, o pojemności 3121 cm³. Średnica cylindra wynosi 95 mm, a skok tłoka 110 mm, co daje spokojnie pracujący motor o dobrym momencie obrotowym przy niskich obrotach.
Moc znamionowa silnika to 38,2 kW, czyli około 52 KM według normy DIN, osiągane przy 2200 obr./min. Maksymalny moment obrotowy wynosi około 190 Nm przy 1500–1600 obr./min, dlatego ciągnik dobrze „ciągnie z dołu” i nie wymaga wysokich obrotów przy wielu zadaniach. Stopień sprężania 17:1 przekłada się na dobre spalanie oleju napędowego i łatwiejszy rozruch w chłodniejsze dni.
Silnik C-360 ma jednostkowe zużycie paliwa na poziomie około 265 g/kWh, co przy pełnym obciążeniu daje około 10,2 kg paliwa na godzinę. Ciśnienie oleju w czasie pracy mieści się zwykle w przedziale 1,5–5,5 kG/cm². Za wtrysk odpowiada pompa P24-49 produkcji W.S.K. „PZL-Mielec”, a kolejność pracy cylindrów to klasyczne 1–3–4–2.
Ursus C-360 osiąga moc 52 KM przy 2200 obr./min, a maksymalny moment 190 Nm pojawia się już przy 1500–1600 obr./min – stąd jego dobra charakterystyka do cięższej orki i uprawy.
Napęd i skrzynia biegów
Napęd C-360 to prosta konstrukcja z tylną osią napędzaną i sztywną, wahliwie zamocowaną osią przednią. Ciągnik ma napęd 4×2, dlatego najlepiej czuje się na lżejszych glebach i w warunkach, gdzie nie jest potrzebny most przedni. Mechanizm kierowniczy typu śrubowo-kulkowego zapewnia wystarczającą precyzję prowadzenia jak na realia konstrukcji z lat 70.
Sprzęgło jest dwustopniowe, suche, tarczowe. Taka budowa pozwala osobno rozłączać napęd jazdy i wałek odbioru mocy. Skrzynia biegów jest niesynchronizowana i współpracuje z reduktorem. Łącznie kierowca ma do dyspozycji 10 biegów do przodu oraz 2 biegi wsteczne. Maksymalna prędkość jazdy w przód wynosi około 25,4 km/h przy ogumieniu tylnym 13-28, co wystarcza do spokojnego transportu płodów rolnych.
Ciągnik ma mechaniczną blokadę mechanizmu różnicowego tylnej osi. W wielu sytuacjach polowych pomaga ona w wyjechaniu z grząskiego miejsca czy na śliskim podłożu. Za hamowanie odpowiada hydrauliczny bębnowy układ na oba koła tylne, a w niewielkiej liczbie egzemplarzy montowano dodatkowy hamulec jednostronny na prawe koło, wykorzystywany do ostrych zawrotów na uwrociach.
Hydraulika i układy agregowania
Podnośnik hydrauliczny w Ursusie C-360 to jedna z cech, która do dziś decyduje o jego przydatności w gospodarstwie. Pompa hydrauliczna ma wydajność około 20 l/min przy ciśnieniu roboczym 12 MPa. Taki zestaw zapewnia stabilne podnoszenie narzędzi i przyzwoitą szybkość reakcji przy pracy z maszynami zawieszanymi.
Trzypunktowy układ zawieszenia (T.U.Z.) ma kategorię II według ISO, a udźwig na końcach dolnych ramion wynosi około 1200 kg. Dzięki temu C-360 radzi sobie z typowymi maszynami o szerokości roboczej dostosowanej do gospodarstw kilku- czy kilkunastohektarowych. Liczba szybkozłączy hydrauliki zewnętrznej to 2, co umożliwia podłączenie prostych maszyn wymagających zasilania olejem.
W wielu gospodarstwach C-360 pracuje z całym zestawem narzędzi, które dobrze współgrają z jej parametrami hydrauliki, na przykład:
- pługami trzyskibowymi do orki na lekkich i średnich glebach,
- agregatami uprawowymi i bronami talerzowymi o niewielkiej szerokości,
- rozsiewaczami nawozów i opryskiwaczami polowymi,
- kosiarkami rotacyjnymi zaczepianymi na tył ciągnika.
Wałek odbioru mocy (WOM) może pracować w trybie zależnym i niezależnym. Prędkość obrotowa WOM w klasycznej C-360 to 540 obr./min. Taki standard pozwala napędzać większość maszyn rolniczych dostępnych na rynku w okresie produkcji tego modelu. Ciągnik ma też kilka typów zaczepów: górny zaczep transportowy, zaczep wahliwy oraz zaczep do przyczep jednoosiowych, dlatego sprawdza się w transporcie wewnątrz gospodarstwa.
Na czym polega różnica między C-360 a C-360 II generacji?
W latach 2015–2017 spółka URSUS S.A. z Lublina wprowadziła na rynek ciągnik oznaczony jako C-360 II generacji. Nawiązywał nazwą do słynnej „sześćdziesiątki”, ale konstrukcyjnie był nowocześniejszy. Zmieniono napęd, zastosowano inny silnik i rozbudowano układ hydrauliczny, dostosowując maszynę do aktualnych wymagań norm emisji i komfortu pracy.
Dane ogólne i wymiary
Nowa C-360 otrzymała napęd 4×4, czyli napęd na obie osie. Przekłada się to na lepszą trakcję w trudnych warunkach terenowych i większą użyteczność w pracach wymagających dobrej przyczepności. Maksymalna prędkość jazdy wzrosła do około 30 km/h, co poprawia możliwości transportowe w porównaniu ze starszą wersją.
Masa ciągnika bez obciążników wynosi około 3150 kg, a więc więcej niż w ciągniku pierwszej generacji, gdzie masa gotowa do pracy oscylowała w okolicach 2700 kg. Z przodu montowano ogumienie 7,5 R16, z tyłu zaś 320/85 R28. W opcjach pojawiały się także inne rozmiary kół, między innymi 320/70R24 z przodu oraz 480/70R30 z tyłu.
Silnik Perkins i osiągi
W drugiej generacji C-360 zastosowano silnik Perkins 3100FLT, spełniający normę emisji spalin Euro IIIA. To trzycylindrowa, turbodoładowana jednostka wysokoprężna, chłodzona cieczą, o pojemności 2893 cm³. Zmniejszenie liczby cylindrów przy jednoczesnym dołożeniu turbodoładowania pozwoliło poprawić elastyczność motoru i osiągi przy niskim zużyciu paliwa.
Moc znamionowa tej jednostki to około 43 kW, czyli około 58 KM przy 2100 obr./min. Maksymalny moment obrotowy sięga 230 Nm osiąganych przy około 1300 obr./min. W praktyce kierowca odczuwa to jako lepsze „ciągnięcie” z niskich obrotów w porównaniu ze starszą konstrukcją. Sprzęgło pozostało suche i dwutarczowe, ale ma niezależne sterowanie sprzęgła WOM, co ułatwia obsługę przy maszynach napędzanych wałkiem.
Za przeniesienie napędu odpowiada skrzynia biegów Carraro z rewersem mechanicznym. Zestaw przełożeń obejmuje 12 biegów do przodu i 12 biegów wstecz. Taki układ ułatwia dobór prędkości roboczej do zadania i pozwala szybko zmieniać kierunek jazdy podczas pracy z ładowaczem czy w manewrach na ograniczonej przestrzeni podwórza.
Hydraulika, TUZ i WOM
Hydraulika w C-360 II generacji to wyraźnie rozbudowany układ. Pompa hydrauliczna pracuje z wydajnością około 35 l/min przy ciśnieniu 18 MPa. To znacznie lepszy parametr niż w starszej wersji, która miała około 20 l/min i 12 MPa. Dzięki temu nowa C-360 radzi sobie z cięższymi maszynami, a ruch ramion podnośnika jest szybszy i bardziej zdecydowany.
TUZ wciąż ma kategorię II według ISO, ale udźwig na końcach dolnych ramion wzrósł do około 2650 kg. Liczba szybkozłączy hydrauliki zewnętrznej wynosi 4, a opcjonalnie można było zamówić kolejne szybkozłącza z przodu ciągnika. W praktyce pozwala to obsługiwać bardziej rozbudowane narzędzia, w tym ładowacze czołowe i nowoczesne maszyny do zbioru czy nawożenia.
Wałek odbioru mocy w nowej C-360 ma niezależne sterowanie i dwie prędkości: 540/1000 obr./min. Użytkownik może dopasować obroty do wymaganej prędkości pracy maszyny i obciążenia silnika. W standardzie montowano górny zaczep transportowy etażowy oraz przedni WOM. W opcji dostępny był zaczep rolniczy, TUZ hakowy oraz obciążniki przednie i tylne, co rozszerzało możliwości agregowania kolejnych maszyn.
Różnice między obiema generacjami dobrze widać, gdy zestawisz najważniejsze parametry obok siebie w prostej tabeli:
| Parametr | Ursus C-360 (1976–1994) | Ursus C-360 II (2015–2017) |
| Napęd | 4×2, oś przednia sztywna | 4×4, oś przednia ze zwolnicami planetarnymi |
| Moc silnika | ok. 52 KM przy 2200 obr./min | ok. 58 KM przy 2100 obr./min |
| Moment obrotowy | ok. 190 Nm przy 1500–1600 obr./min | ok. 230 Nm przy 1300 obr./min |
| Hydraulika | 20 l/min, 12 MPa, 2 szybkozłącza | 35 l/min, 18 MPa, 4 szybkozłącza |
| Udźwig TUZ | ok. 1200 kg | ok. 2650 kg |
| Prędkość jazdy | do 25,4 km/h | do 30 km/h |
Nowa C-360 z Lublina zachowała nazwę i przeznaczenie, ale zyskała napęd 4×4, mocniejszą hydraulikę i dwie prędkości WOM 540/1000 obr./min, co poprawiło jej możliwości pracy z nowoczesnymi maszynami.
Jakie są typowe zastosowania i opinie o C-360?
Wielu rolników traktuje Ursusa C-360 jako uniwersalny ciągnik do wszystkiego. W wersji bez kabiny jest lekki i zwrotny, a w odmianie z kabiną i siedzeniem Grammera zapewnia przyzwoity komfort w codziennej pracy. To jedna z przyczyn, dla których na forach internetowych można znaleźć dziesiątki pozytywnych opinii o tym modelu, zwłaszcza w kontekście prostoty obsługi.
Prace polowe
Dla gospodarstw o powierzchni kilku lub kilkunastu hektarów C-360 często jest głównym lub drugim ciągnikiem do prac polowych. Moc około 52 KM i udźwig TUZ 1200 kg pozwalają na agregowanie wielu popularnych narzędzi uprawowych. Niektórzy użytkownicy wspominają, że ciągnik bez problemu współpracuje z pługiem trzyskibowym na lekkich glebach, a przy dwóch skibach radzi sobie także na cięższej ziemi.
W praktyce C-360 w polu często współpracuje z maszynami takimi jak:
- brony i agregaty uprawowe do przygotowania pola pod siew,
- kultywatory i spulchniacze do przeróbki roli po żniwach,
- siewniki zbożowe jednolewkowe i dwulewkowe,
- opryskiwacze polowe o zbiornikach kilkusetlitrowych.
Silnik o spokojnej charakterystyce i maksymalnej prędkości jazdy 25,4 km/h dobrze sprawdza się przy pracach, w których ważniejsza jest trakcja niż szybkość przejazdu. C-360 łączona jest też z kosiarkami rotacyjnymi i przetrząsaczami, gdzie stałe obroty WOM na poziomie 540 obr./min mają istotne znaczenie dla jakości pracy maszyny.
Prace transportowe i gospodarskie
Ciągnik Ursus C-360 od lat służy również jako podstawowy środek transportu w gospodarstwach. Zaczepy transportowe oraz możliwość podpięcia przyczep jednoosiowych sprawiają, że wiele zadań przewozowych można zrealizować samą „sześćdziesiątką”. Masa ciągnika, sięgająca około 2700 kg gotowego do pracy, zapewnia stabilność zestawu podczas jazdy po drogach lokalnych.
W pracach gospodarskich C-360 często obsługuje także maszyny stacjonarne zasilane przez WOM, w tym rozdrabniacze, śrutowniki czy pompy. Ciągnik może również współpracować z ładowaczem czołowym, o ile zamocuje się do niego odpowiednią ramę nośną i zadba o dobór narzędzi dostosowanych do udźwigu i parametrów hydrauliki. Nowocześniejsza C-360 II generacji z wydajniejszą pompą i większą liczbą szybkozłączy sprawdza się przy takich zadaniach jeszcze lepiej, szczególnie z ładowaczami wymagającymi szybkich reakcji układu hydraulicznego.
W opinii wielu użytkowników największą zaletą C-360 pozostaje prosta konstrukcja, dostępność części i niskie koszty eksploatacji, co sprawia, że ciągniki te nadal pracują w tysiącach gospodarstw w całej Polsce.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Kiedy i gdzie produkowano Ursusa C-360 pierwszej generacji?
Wersja pierwszej generacji powstawała w Zakładach Mechanicznych Ursus w Warszawie od 1976 do 1994 roku.
Jakie są główne cechy Ursusa C-360, które podkreślają użytkownicy?
Wielu użytkowników podkreśla, że to konstrukcja prosta, łatwa w naprawie i tania w eksploatacji.
Jaki silnik pracuje w klasycznym Ursusie C-360 (pierwszej generacji) i jaką ma moc?
Pod maską klasycznej C-360 pracuje silnik S-4003. To jednostka wysokoprężna, czterocylindrowa, chłodzona cieczą, o pojemności 3121 cm³. Moc znamionowa silnika to 38,2 kW, czyli około 52 KM według normy DIN, osiągane przy 2200 obr./min.
Jaki jest udźwig podnośnika hydraulicznego (TUZ) w Ursusie C-360 pierwszej generacji?
Trzypunktowy układ zawieszenia (T.U.Z.) ma kategorię II według ISO, a udźwig na końcach dolnych ramion wynosi około 1200 kg.
Czym różni się Ursus C-360 II generacji od starszego modelu (pierwszej generacji) pod względem napędu i mocy silnika?
Nowa C-360 otrzymała napęd 4×4, podczas gdy starsza miała 4×2. W C-360 II generacji zastosowano silnik Perkins 3100FLT o mocy około 58 KM przy 2100 obr./min, natomiast w pierwszej generacji pracował silnik S-4003 o mocy około 52 KM przy 2200 obr./min.
Jakie są największe zalety Ursusa C-360 według opinii wielu użytkowników?
W opinii wielu użytkowników największą zaletą C-360 pozostaje prosta konstrukcja, dostępność części i niskie koszty eksploatacji.